Yarın sabah gidiyorum İzmir'den. Birazcık uzaktan izleyeyim bakayım buralara neler oluyormuş diye.
2 ay kadar yazamazsam, bilesin ki bundandır. Öpüyorum seni Sevgilim Dünya. Ben yokken iyi ol.
MÜHİM MESELE
Nefes al, nefes ver. Nefes al, nefes ver… Nefes al… ve biraz tut şimdi.
Okudukça ben olacağın bir yer burası. Okudukça beni anlayacağın yer, burası. Belki nefret edeceksin benden beni tanıdığına pişman olarak, belki de beni özleyeceksin yine pişmanlıkla.Ne okuman için bir sebep var, ne de okudukça varacağın bir sonuç.
Sadece ben. Eğer istersen.
Şimdi bırakabilirsin.
30 Temmuz 2011 Cumartesi
23 Temmuz 2011 Cumartesi
Ses.168
Özel olmak ve farklı olmanın arasında ki ''farkı'' bilmek lazım.
Kötü değil ikisi de ama yine de farklı.
Kötü değil ikisi de ama yine de farklı.
İnsanlar Güzeldir.
Bir şarkı yap, içinde benler olsun
Bir ben yap, içinde şarkılar olsun
Sonra al ikisinden birini bir yıldıza as, birini ay’ın ucuna tak
Onlar birbirlerine baksınlar gökyüzünün zifiri karanlığında
Aslında bizim zifiri gördüğümüz fakat aydınlık olduğunu bilmediğimiz o uzaklarımızda
Onlar her gece baksınlar ve büyüsünler
Onlar büyürken ruhlarının yaşadığı olgunluğu al, yeryüzüne indir
İnsanların içlerine, ama ta içlerine sok onu
Sonra durup izle bir süre
Onlar da belki şarkılar yazarlar
Onlar da belki çalması en kolay enstrüman olan gitarı çalarlar
Ama içinden bir şey kopuyorsa, onların da gerçeklerdir
Gökyüzüne astıkların kadar hem de
Ellerinden gidenler kadar hem de
İnsanlar güzeldir
Sevilesidir....
23.07.2011 - 03:59:43
Uğur Erşen Şenbil.
22 Temmuz 2011 Cuma
Ses.167
Yine aynı şeyleri, farklı zamanlarda yaşamaya başladım.
Yine seninleydim bugün ya, komik, güzel, keyifli, saçma ve her şey gibi geldi bana.
Yine seninleydim bugün ya, komik, güzel, keyifli, saçma ve her şey gibi geldi bana.
18 Temmuz 2011 Pazartesi
Y.E.
Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam...
Ben seninle bir gün Veyselkarani'de haşlama yeme ihtimalini sevdim.
İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında
Ankara'da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman
Özlemeye başladım herkesi...
Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra..
Bizim Kemalettin Tuğcu'larımız vardı...
Bir de camların buğusuna yazı yazma imkanı...
Yumurta kokan arkadaşlarla paylaşılan kahverengi sıralarda,
Solculuk oynamaya başladık..
Ben doktor oluyordum sen hemşire, geri kalanlar kontrgerilla...
Kırmızı boyalarla umut ikliminde harfler yazılıyordu pütürlü duvarlara ve
Türk Dil Kurumu'na inat bir Türkçeyle...
Abilerimizden öğrendik, S harfinden orak çekiç figürleri türetmeyi..
Ankara'ya usul usul karbonmonoksit yağıyordu.
Ve kapalı mekanlarda sevişmeyi öneriyordu haber bültenleri.
Oysa Ankara'da hiç sevişmedim ben.
Disiplin kurulunda tartışılan aşkım olmadı benim..
Sınıfça gidilen pikniklerde kıçımıza batan platonik dikenleri saymazsak..
Ankara'ya usul usul kurşun yağıyordu..
Ve belli bir saatten sonra sokağa çıkmamayı öneriyordu haber bültenleri.
Oysa hiç kurşun yaram olmadı benim
Ve hiç bir mahkeme tutanağında geçmedi adım
Çatışmaların ortasında sevimli bir çocuk yüzüydüm sadece
Sana şiirler biriktiriyordum fen bilgisi defterimde, ama sen yoktun
Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum, suni teneffüs saatlerinde
Okul servisi seni hep zamansız, amansızca bir lojman griliğine götürüyordu
Ben, senin benimle Tunalı Hilmi Caddesi'ne gelebilme ihtimalini seviyordum.
Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum.
Yaz sıcağı toprağa çekiyor da tenimin çatlamaya hazır gevrekliğini
Sonra otobüs oluyordum, kırık yarık yolların çare bilmez sürgünü
Ne yana baksam dağ ve deniz sanıyordum
Muş ovasının yalancı maviliğini
Otobüs oluyordum bir süre
Yanımızdan geçen kara trenlerle yarışıyordum, yanağım otobüs camının garantisinde
Otobüs oluyordum
Bir ülkeden bir iç ülkeye
Çocukluğuma yaklaştıkça büyüyordum.
Zap suyunun sesini başına koyuyordum şarkılarımın listesinin
Korkuyordum
Sonra iniyordum otobüsten
Çarşıdan bizim eve giden, ömrümün en uzun,
Ömrümün en kısa, ömrümün en çocuk,
Ömrümün en ihtiyar yolunu koşuyordum.
Çünkü sonunda annem oluyordum, babam kokuyordum sonunda..
Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam
Ben seninle bir gün Van'daki bir kahvaltı salonunda
Ben seninle sadece bilmek zorunda kalanların bildiği
bir yol üstü lokantasında
Ben seninle, Ağrı dağına mistik ve demli bir çay kıvamında bakan
Doğubeyazıt'ın herhangi bir toprak damında
Ben seninle herhangi bir insan elinin
Terli coğrafyasında olma ihtimalini sevdim
Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim!
17 Temmuz 2011 Pazar
Senin Gibi Olmak
Asla hayal etmemiştim, senin gibi olmayı.
Hiç bakmadan ardıma zamanı harcarken,
Varacağım noktanın sen olacağını,
Asla hayal etmemiştim.
Sıcak kış günlerinden birinde,
Senin yanında yaşarken soğudu dünya birden,
Ve asla hayal etmemiştim, senin gibi olmayı.
Çocukken kurduğum tüm hayaller,
Eşsiz olmaktı ve biraz da benzemek herkese.
Umut ve gerçekle öğrenebilmek yaşamayı,
Asla hayal edemezdim, şu an olduğumu olmayı.
Yaşarken başımdan geçen tüm gerçekler,
Kararlarımın ardında kalanı.
En zayıf korkularla birlikte,
En çok sana sarılanı.
Korkudan tırmanamamıştın o küçük merdivene,
Güveneceğin tek insanın o olduğunu göre göre.
Sen neyi hayal edersen et, herkes için,
Kim ne anlarsa, o'sun sen onlar için.
Bir gün daha döner,
Yıldızlar yine söner.
Uyuyup unutursan bile rüyaları,
Yıldızlar her zaman ışıkların içinde,
Senin için saklı.
Hiç bakmadan ardıma zamanı harcarken,
Varacağım noktanın sen olacağını,
Asla hayal etmemiştim.
Sıcak kış günlerinden birinde,
Senin yanında yaşarken soğudu dünya birden,
Ve asla hayal etmemiştim, senin gibi olmayı.
Çocukken kurduğum tüm hayaller,
Eşsiz olmaktı ve biraz da benzemek herkese.
Umut ve gerçekle öğrenebilmek yaşamayı,
Asla hayal edemezdim, şu an olduğumu olmayı.
Yaşarken başımdan geçen tüm gerçekler,
Kararlarımın ardında kalanı.
En zayıf korkularla birlikte,
En çok sana sarılanı.
Korkudan tırmanamamıştın o küçük merdivene,
Güveneceğin tek insanın o olduğunu göre göre.
Sen neyi hayal edersen et, herkes için,
Kim ne anlarsa, o'sun sen onlar için.
Bir gün daha döner,
Yıldızlar yine söner.
Uyuyup unutursan bile rüyaları,
Yıldızlar her zaman ışıkların içinde,
Senin için saklı.
Ses.166
Bozulmuş insan suretleri.
Kocaman buz gibi bi burun.
Bomboş bakan kahverengi gözler.
Soğuk nefes saçan ağız.
Deforme olmuş insanlar..
Her yerde onlar var.
Korkuyorum.
En sevdiklerimi, rüyalarım da göreceğim diye.
'' Asla onun gibi olmak istemedim. ''
'' Olabildiğin en uzak zamana git, beni beklemek için. ''
14 Temmuz 2011 Perşembe
Ses.165
Ha bak, sana varlığımı, görünerek belli edeceksem, bence git.
Yada gitme bir yere, olduğun yerde kal.
Yada gitme bir yere, olduğun yerde kal.
Ses.164
Kimse bilmiyor senin varlığını şu anda.
O kadar boş ki bunun hissi bende, bilemezsin.
Hem varsın, hem yoksun.
Bazen uzun bi yazı, bazen küçük bi fotoğrafsın.
Bazen karpuzun çekirdeğisin, bazen üzümün suyu.
Ama bi varsın bi yoksun işte.
Saçlarının kokusunu bilmiyorum.
Sesinin tonunu hatırlamıyorum bile.
Ama mevzu bazen sen olduğunda,
Ne kadar heyecanlandığımı da sen bilmiyorsun.
Anlatayım mı sana?
Hiç gerek yok, boşver.
Çünkü böylesi çok daha benlik.
Dandik bi aşk hikayesine,
Daha az ihtiyacım var.
Varlığınla gelen keyfe,
Yokluğuna rağmen, muhtacım sadece.
Yıldız.
O kadar boş ki bunun hissi bende, bilemezsin.
Hem varsın, hem yoksun.
Bazen uzun bi yazı, bazen küçük bi fotoğrafsın.
Bazen karpuzun çekirdeğisin, bazen üzümün suyu.
Ama bi varsın bi yoksun işte.
Saçlarının kokusunu bilmiyorum.
Sesinin tonunu hatırlamıyorum bile.
Ama mevzu bazen sen olduğunda,
Ne kadar heyecanlandığımı da sen bilmiyorsun.
Anlatayım mı sana?
Hiç gerek yok, boşver.
Çünkü böylesi çok daha benlik.
Dandik bi aşk hikayesine,
Daha az ihtiyacım var.
Varlığınla gelen keyfe,
Yokluğuna rağmen, muhtacım sadece.
Yıldız.
13 Temmuz 2011 Çarşamba
Ses.163
Neyi çok seviyorum biliyormusun?
Rahatlamayı.
Ama canımı yaktıktan sonra gelen rahatlamayı.Kendi elimle canımı yaktıktan sonra gelen, rahatlamayı, dinmeyi, nefes almayı seviyorum. Sanki daha evvel hiç yaşamamışsın gibi bakıyorsun çünkü hayata. Acıdan önce olan hayatını özlemiyorsun, sadece acıdan kurtulunca rahatlayacağını biliyor ve onu istiyorsun. Ha tabi, neyin sana acı çektireceğini de iyi bilmen lazım ki, kevgire dönmesin vücudun.
Rahatlamayı.
Ama canımı yaktıktan sonra gelen rahatlamayı.Kendi elimle canımı yaktıktan sonra gelen, rahatlamayı, dinmeyi, nefes almayı seviyorum. Sanki daha evvel hiç yaşamamışsın gibi bakıyorsun çünkü hayata. Acıdan önce olan hayatını özlemiyorsun, sadece acıdan kurtulunca rahatlayacağını biliyor ve onu istiyorsun. Ha tabi, neyin sana acı çektireceğini de iyi bilmen lazım ki, kevgire dönmesin vücudun.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)