Hiç Kimse Bilmedi

Aynı bardağa konan şaraptan içtik

Ayrı seslere aldırmadan

Ta başında gönle dur demek kolaydı

Biz zor olanı seçtik

Bir bakış akılları yerinden aldı

Gözümde parlayan ışık kaldı

Tam kamaşmaya alışmaya başlamışken

Her şey birden karardı

Saklayacak ne kaldı

Aynı daldan kopan elma seçtik

Yasaklara aldırmadan

Bu oyunda başrole ikimiz geçtik

Sonu pek mutlu olmayan

Hiç kaçış yolu yok içim daraldı

Çözümü olmayan düğümler

Bir bir arttı

Yolları ayırmayı kabullenmek

Bizden bir şey kopardı

Kaybedecek ne kaldı

Hiç kimse bilmedi

Hiç kimse duymadı sandık

Hiç kimse anlamaz

Hiç kimse ayırmaz sandık (yargılamaz sandık) hep

Öyle değilmiş meğer…

Ses.68

Telefonum ve hattım var nihayet.

Aldım, kullanıcam.

Yaptım, pişman değilim.

Yine olsa yine yaparım!

Teknoloji & Ben

Speak To Me

I remember when we were so young

You embraced my fears and made me strong

Never did you actually hold my hand

Your silence no one else would understand

Did you fall?

Did you crawl?

Will you open up at all?

Did you hear

things you fear?

Did I make it clear?

Tell me what you're thinking

Tell me what you're thinking

Tell me what you're feeling inside

Tell me what you're thinking

Tell me what you're thinking

Tell me what you're feeling inside

Do you like the clothes she wears today

Colliding love affair against a shade

Often times I wish she'd speak to me

Her holy open book, a world revealed to see

Did you fall?

Did you crawl?

Will you open up at all?

Did you hear

things you fear?

Did I make it clear?

Tell me what you're thinking

Tell me what you're thinking

Tell me what you're feeling inside

Tell me what you're thinking

Tell me what you're thinking

Tell me all you're feeling inside

So easy, easier

If you spoke to me

So easy, easier

Speak to me

Tell me what you're thinking

Tell me what you're thinking

Tell me what you're feeling inside

Tell me what you're thinking

Tell me what you're thinking

Tell me all you're feeling inside

Ses.67

Kaybettikçe, azalıyorum.
Azaldıkça, yüküm de yok oluyor.
Yüküm yok oldukça, rahatlıyorum.
Rahatladıkça, amaçsızlaşıyorum..
Bana neler oluyor...¿

Karamel

Ve bi kavanoz karamel istemek istiyorum bu sıralar.

Ses.66

Önce korktuklarından kaçmamayı öğreniyorsun.
'' Tüm insanların hayatı, renklerle başlar, karanlıkla biter. Ama senin karanlıkla başlayıp, renklerle bitecek! ''


Sonra da korkmamayı.
'' Düşünebildiğin tüm renkler senindir! ''
---
Sonra görmemeyi.
'' İşaretler, umduğun dünyanın ardında kalan sırların hepsidir, gözlerini renklere aç! ''

Sonra da unutmayı.
'' Eğer mum yakmayı bilmiyorsan, elindekini söndürmemeyi hatırlat kendine. Artık bi karanlık yok! ''

Ses.65

Bazen sadece san sıkıntısından, önceden kestiğin parmağının kapanmış yarasını oynarken kanatırsın ya, işte tamamen böyle bişey bu sızıntılar.
Bazen müzik olarak çıkıyor benden, bazen yazı.
Ama hiç bir acısı olmadan çıkıyor.
Yolda yürürken içine bastığın çukurdan çıkıp paçanı ıslatan soğuk suyu hatırlarsın ya, sonra da gülersin hani.
Tamamen böyle.
Pişman da olmazsın, acı da çekmezsin.
Tamamen bu..

Cansız

Yağmur yağıyor yine

Ve sen yine, yanlızsın.

Çok derinlerde.

Dönüp bakmadığın her yerde,

Yanlızsın sen, yanlız…

Yağmur yağıyor yine.

Ve sen yine, pencerenin diğer tarafındasın.

Çok yükseklerde.

Korkarak baktığın camından

O ıssız kalan köşeye.

Sadece dinliyorsun, yağmuru

Sadece izliyorsun, zamanı

Sadece yaşıyorsun, söylediğin sözleri.

Yağmur yağıyor yine.

Ve sen anlattığın kelimelerin ardında, ağlıyorsun.

Çok aşağıda.

Sanıyorsun sadece söylediğin kelimelerle

Yaşanıyor, yaşıyorsun.

‘’ Neden bu kadar doldurdun boşluğumu¿ ’’

Ve;

‘’ Seni hep seveceğim.’’

Sanıyorsun sanırım bir hayatı.

Gök gürlüyor yine!

Ve sen yine, korkuyorsun!

Çok silikçe.

Yaşamaya çaba göstermediğin

Tüm o yaşamlardan!

Ses.64

Ha bi de, duymayı istemeyeceğim cevapların soruları birikiyor kafamda.
Kimlere soracağımı da unutmamam gerekiyor.
Belki de her şey yine benim düşündüğüm gibidir ha?
En kötüsünden.
Kesin öyledir zaten.

Ses.63

Ya uyumaya çalışırken, ya da yolculuk yaparken yanlız kalıyorum.
Tamamen kendimle kalıyorum.
Müziğe kaçıyorum zaten her iki ihtimalde de.
Bu iyi mi kötü mü anlamadım ama özlüyorum kısık sesli, sıcak soba başında ellerimi ısıtmaya çalışırken dinlediğim müzikleri.
Bomboş saatleri az geçirmedim elimde gitar, soba karşısında tek başıma odamda.
Olsa da yapsak...